RABAT — Bij de opening van het nieuwe parlementaire zittingsjaar heeft koning Mohammed VI van Marokko een strategische agenda gepresenteerd waarin administratieve deconcentratie, kansen voor jongeren en een herziening van de internationale migratiesamenwerking centraal staan.

Versnelling van bestuurlijke deconcentratie

In zijn toespraak tot de parlementsleden in Rabat benadrukte de monarch dat vertragingen bij de uitvoering van het Deconcentratiehandvest niet langer getolereerd worden. Hij riep op tot een daadwerkelijke overdracht van bevoegdheden, menselijke capaciteiten en financiële middelen van het centrale gezag naar de regio's en provincies om regionale ongelijkheid aan te pakken.

Economische soevereiniteit en strategische reserves

De koning wees op ingrijpende mondiale verschuivingen en drong aan op grootschalige initiatieven ter bescherming van de water-, energie- en voedselzekerheid. Daarnaast pleitte hij voor de opbouw van strategische voorraden van basisgoederen en een versnelling op het gebied van industrialisatie, digitalisering en artificiële intelligentie. Ook deed hij een oproep aan de private sector om meer banen te creëren en investeringen op te voeren.

Kansen voor de jeugd

Het beleid rond jongeren moet volgens het staatshoofd topprioriteit krijgen binnen het openbaar bestuur. Een geïntegreerde aanpak op het terrein van onderwijs, kwalificatie en economische participatie is essentieel om sociale stijging mogelijk te maken en het vertrouwen van jongeren in nationale instituties te behouden.

Herijking van de migratiesamenwerking

Met betrekking tot internationale betrekkingen gaf koning Mohammed VI aan dat het huidige samenwerkingsmodel inzake migratiebeheer tegen zijn grenzen aanloopt. Hoewel het partnerschap met buurland Spanje resultaten heeft geboekt, belemmeren verouderde regelgeving en gerechtelijke besluiten effectieve maatregelen, zoals de terugkeer van minderjarigen en personen die onterecht asiel aanvragen. De koning benadrukte dat partnerschappen soeverein worden aangegaan en niet onderhevig mogen zijn aan politieke chantage of druk.